Het boek is niet te vergelijken met de stijl van bijv. Anna Enquist, waar ik een groot liefhebber van ben, maar de prachtige stijl van schrijven is wat mij het meest aanspreekt. Ondanks dat de personages niet diep uitgewerkt zijn en er ook niet veel humor in het boek te bespeuren is het een van de mooist geschreven boeken die ik ooit gelezen heb. Het heeft mij ook heel wat denkwerk gekost, maar het was de moeite waard.
Centraal in deze veelgelaagde roman staat een oud bureau, dat wordt gezocht door een oude joodse antiquair, maar ondertussen in het bezit komt van veel verschillende mensen, zoals een oude man die ontdekt dat zijn vrouw al die jaren een groot geheim voor hem verborgen heeft gehouden, een meisje dat zich afvraagt wat haar vriend precies drijft, en een jonge schrijfster die door het verlies van haar bureau opeens ook het doel van haar bestaan kwijt lijkt te zijn. Langzaam maar zeker wordt duidelijk hoe deze verhalen met elkaar verbonden zijn, hoe de personages in verschillende verhalen voorkomen en hoe het bureau in verschillende levens heeft ingegrepen. Belangrijker nog dan deze complexe plotlijn zijn de thematiek van het voorgoed voorbije verleden en de sfeer van verlies die worden opgeroepen door de melancholieke stijl, de lang uitgesponnen herinneringen en de soms bijna beangstigende onbereikbaarheid van de diverse personages. Een bepaald niet eenvoudig, maar zeer aangrijpend en extreem knap geschreven roman.
Boekenblog
donderdag 5 april 2012
donderdag 7 juli 2011
De dochter van de alchemist van Katherine McMahon
Een historische, maar tevens psychologische roman die zich afspeelt in de achttiende eeuw. Op het geisoleerde landgoed Selden in Buckinghamshire wonen de jonge Emilie Selden en haar vader en hun twee bedienden. Sir John Selden is een gerespecteerd alchemist en Emilie helpt hem bij zijn experimenten. In het voorjaar van 1725 is ze achttien jaar oud en ontmoet de aantrekkelijke Robert Aislabie. Ze valt voor zijn charmes en wordt zwanger waarna ze met hem naar Londen vertrekt om zich in het society leven te storten.
De beelden van het oude landgoed, een ouderwets laboratorium, een oude norse vader en zijn mooie jonge dochter spreken mij erg aan.
De vader is vastbesloten zijn dochter op te leiden tot een goede onderzoekster. Emilie moet daarvoor een strak schema volgen wat weinig tijd overlaat voor andere bezigheden. Emilie is daardoor nogal wereldvreemd en ontmoet in haar leven weinig nieuwe mensen.
Het boek is mooi geschreven, het verhaal is boeiend. De ontwikkeling van het karakter van de personage Emilie wordt goed beschreven.
verder vind ik het interessant om te lezen hoe een oud laboratorium werkte en hoe experimenten uitgevoerd werden om verklaringen te vinden voor bijvoorbeeld de werking van vuur.
Een aandrader dus.
maandag 13 juni 2011
De Marialegende van Amy Hassinger
Deze pinksterdagen dit heerlijke boek gelezen. Mooi geschreven in een stijl waarvan ik houd, niet wollig en met een goed inlevingsvermogen.
In 1896 ontdekt een priester in een klein stadje in het zuiden van Frankrijk geheime documenten onder de vloer van zijn kerk. Kort daarna komt hij in het bezit van een grote som geld. Niemand weet waar zijn plotselinge rijkdom vandaan komt, al wordt er gefluisterd dat hij de geheime schat van de Tempeliers zou hebben gevonden, waar in het dorp al tientallen jaren over wordt gespeculeerd. Een eeuwenoude legende zegt dat die schat niet uit goud en geld bestaat, maar uit documenten die de geschiedenis vertellen van Jezus en Maria Magdalena. De documenten zijn zo gevaarlijk en ondermijnend voor de katholieke kerk, dat de gezagsdragers in Rome de priester er graag voor zouden betalen om de stilte te bewaren...
Abonneren op:
Posts (Atom)

